Patronem Duszpasterstwa Akademickiego "Kana" jest święty Szymon z Lipnicy.

   "Szymon pokazuje współczesnemu człowiekowi - żyjącemu często w zgiełku, pośpiechu i pogoni za sobą i samorealizacją - coś bardzo ważnego: że można ofiarować swoje życie. Można znaleźć radość i spokój w ciszy i modlitwie. Można poświęcić się służbie innym poprzez codzienne spełnianie swoich obowiązków, wierność swojemu powołaniu" - mówi o. Wiesław Murawiec, postulator procesu kanonizacyjnego z ramienia prowincji o.o. bernardynów.

   Święty Szymon urodził się około roku 1438 w Lipnicy koło Bochni. O jego młodości wiadomo niewiele, jedynie biografowie z XVII wieku podkreślają wyjątkową pobożność i zamiłowanie do nauki, które cechowały Szymona od najwcześniejszych lat. W 1454 roku Szymon zapisał się na Wydział Sztuk Wyzwolonych Akademii Krakowskiej, co w istocie świadczyło o jego zdolnościach oraz determinacji. Studia te ukończył w 1457 roku, zdobywając tytuł bakałarza. Jeszcze w tym samym roku postanowił wstąpić do zakonu bernardynów, do którego udawało się wielu studentów i bakałarzy.Na decyzję Szymona prawdopodobnie wpływ miała wizyta w Krakowie św. Jana Kapistrana, franciszkańskiego reformatora oraz wikariusza generalnego Zakonu Braci Mniejszych obserwantów, zwanych "bernardynami". Św. Jan Kapistran gościł w mieście od sierpnia 1453 roku do maja 1454 roku, a podczas jego kazań dokonywały się cuda i uzdrowienia. Nawoływanie do pokuty spowodowało narodzenie się wielu powołań. Życie w klasztorze było wymagające. Zakonnicy poświęcali wiele czasu na modlitwy, także modlitwy nocne i rozważania, Eucharystię, pracowali również jako kaznodzieje, lektorzy, wychowawcy, skryptorzy (przepisujący dzieła teologiczne), wykładowcy uniwersyteccy, ogrodnicy, malarze miniaturzyści oraz rzemieślnicy.

   Gdy upłynął czas nowicjatu, Szymon złożył śluby zakonne, a następnie rozpoczął studia teologiczne, przygotowujące do kapłaństwa. W studia te włożył wiele wysiłku. Po przyjęciu święceń ( prawdopodobnie około 1462 roku) Szymon zajął się przepisywaniem dzieł teologicznych. Pełnił funkcję m.in. kaznodziei katedralnego oraz wizytatora klasztorów. Szczególnie jako kaznodzieja zyskał uznanie. Odwiedził Rzym oraz odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Szymon z Lipnicy unikał sławy i zaszczytów. Prowadził życie pokorne. W klasztorze zwykł podejmować pogardzane prace fizyczne, a swe obowiązki wypełniał rzetelnie. Był człowiekiem modlitwy, a jego kazania poruszały serca ludzi.

    Szymon zmarł 18 lipca 1483 roku w Krakowie, na skutek zarazy. Zachorował pielęgnując chorych. Pochowano go w kościele bernardynów w Krakowie, a tuż po jego śmierci zaczęły mieć miejsce cudowne uzdrowienia.

    Do świętego Szymona prośby często zanosiły matki w ciąży, obawiające się komplikacji przy porodzie lub problemów z donoszeniem dziecka. Istnieją nawet przekazy o cudownych ożywieniach dzieci, które urodziły się martwe.

    24 lutego 1685 roku bullą papieża Innocentego VIII Szymon został ogłoszony błogosławionym. Jego kult wciąż się rozwijał. W czasie II wojny światowej o. Romuald Gustaw zapoczątkował cotygodniowe nabożeństwa, zwane "Czwartkami z Szymonem" (jest to upamiętnienie dnia śmierci Szymona). W 2003 roku rozpoczęto kontynuację tej tradycji, zaś po nabożeństwach odczytywano prośby, kierowane do błogosławionego zakonnika. Odczytywane prośby są przeróżne. Przede wszystkim do Szymona modlą się studenci o pomyślne zdanie egzaminów, obronę pracy magisterskiej i doktorskiej. Za swego patrona uważają go również kobiety oczekujące dziecka. Szymon pomaga także małżeństwom oraz uzdrawia chorych.

    Starania o kanonizację bł. Szymona z Lipnicy przyniosły rezultaty. 3 czerwca 2007 roku w Rzymie Szymon wraz z bł. Jerzym Preczą, bł. Karolem od św. Andrzeja oraz bł. Marią Eugenią od Jezusa, został ogłoszony przez papieża Benedykta XVI świętym. Uznany został za wzór chrześcijanina, model do naśladowania. Jego kult rozszerza się na coraz dalsze zakątki świata, takie jak Stany Zjednoczone i Australia.