Zgodnie z powstałą w bieżącym roku akademickim inicjatywą, w pierwszą sobotę grudnia, jak w każdym miesiącu, spotkaliśmy się u ks. Dariusza Białkowskiego, inicjatora i pierwszego Duszpasterza Kany, pełniącego obecnie funkcję prefekta Zespołu Szkół Katolickich w Bydgoszczy.

Tym razem było to spotkanie szczególne - adwentowy Dzień Skupienia D. A. Kana. Spotkanie w tym szczególnym okresie przygotowującym nas do godnego przeżycia Bożego Narodzenia rozpoczęliśmy o godzinie 19 odmówieniem nieszporów. Następnie udaliśmy się na obfitą kolację.

Po spożyciu posiłku przyszła pora uczty duchowej. Każdy z nas otrzymał trzy fragmenty z Listów Apostolskich św. Pawła. Były to te same fragmenty, które wcześniej w ciepły, majowy dzień kontemplowaliśmy przy akompaniamencie śpiewu ptaków, wśród zieleni Górki Klasztornej.

Teraz - mimo zupełnie innej aury - śniegu i mrozu - w zaciszu ciepłego budynku szkolnego, mogliśmy poznać dzięki św. Pawłowi, jak bardzo jego słowa można odnieść do naszej Wspólnoty.

Przyszła również pora na osobiste refleksje. Podczas konferencji księdza Darka każdy z nas mógł się zastanowić nad tym, czego naprawdę szukał i oczekiwał, przestępując próg Duszpasterstwa i ile daje od siebie dla dobra Wspólnoty oraz co tak naprawdę skłania każdego z nas do trwania w Kanie. Ks. Darek podkreślił również, jak ważna jest jedność, szukanie tego co łączy, a nie tego co dzieli. Bez jedności nie będziemy bowiem w stanie pokonać trudności czyhających na każdym kroku naszych działań.

Najważniejszym punktem każdego, również sobotnio - niedzielnego spotkania była Msza Święta, odprawiona w przytulnej szkolnej kaplicy, do której przeszliśmy krótko po północy.

Podczas homilii ks. Darek porównał nasze Duszpasterstwo do słonecznika, a nas do jego ziaren, z których każde ma swoje miejsce i choćby tylko jedno ziarno je opuściło - słonecznik traci swoje piękno. Razem możemy - jak słonecznik - kierować głowę bezpośrednio ku Słońcu - Chrystusowi.

Krótko po Mszy, w trwającym trzy kwadranse czuwaniu mieliśmy możliwość oddania Bogu swoich trosk i przemyśleń związanych z Duszpasterstwem i drogą, którą każdy z nas wybrał oraz dokładnego przeanalizowania ważnych słów ks. Darka z konferencji i homilii.

Czuwanie zakończyło część oficjalną spotkania. Mimo że była już druga w nocy, nikt nie zamierzał iść spać. Rozmowy i zabawy, m. in. w kalambury, trwały do samego świtu, i kiedy rano ks. Darek zszedł nas budzić – nikt nie spał. Krótko po godzinie 7 rano odmówiliśmy jeszcze jutrznię, i po szybkim, małym śniadaniu udaliśmy się wszyscy do swoich domów.

W obliczu zmian, które nastąpiły w naszym Duszpasterstwie, Dzień Skupienia okazał się szczególnie potrzebny. Brało w nim udział łącznie 20 osób -  z Miedzynia i ze Śródmieścia, ludzi pamiętających początki istnienia Kany, jak i zupełnie nowych.

Jaka nauka wyniknęła dla mnie z tego wyjątkowo spędzonego czasu? Myślę, że najważniejsze  są tutaj słowa św. Pawła z I Listu do Koryntian: Otóż nic nie znaczy ten, który sieje, ani ten, który podlewa, tylko Ten, który daje wzrost - Bóg.

Darek